LuukVermeer

IN MEMORIAM

LUUK VERMEER

Donderdagavond 14 januari j l is ons clublid Luuk Vermeer overleden. Onverwacht, want het leek tot voor kort nog redelijk te gaan, en ook weer niet onverwacht, omdat duidelijk was dat hij de strijd tegen zijn ziekte niet zou kunnen winnen.

Luuk kwam zich meteen na de oprichting van de vereniging aanmelden bij VNF Nijkerk. Dat deed hij op zijn Luuks met de mededeling “bij VNF Apeldoorn lopen mijn broers al rond en drie Vermeers vind ik teveel van het goede. Dat wordt alleen maar verwarrend. Jullie zijn een leuke en gezellige club met goede fotografen en niet zo groot”, aldus Luuk.

Luuk kwam heel regelmatig naar onze clubavonden en liet bij de fotobesprekingen zijn betrokkenheid blijken. En ook dat deed hij op zijn Luuks, luid en duidelijk. Met zijn luide wat sonore stem voorzag hij de vertoonde foto’s van commentaar en tips. Duidelijk, omdat Luuk precies aangaf wat er volgens hem goed aan was, anders of beter zou kunnen. Daarin was hij direct en oprecht. Dat bleek helemaal toen enkele jaren geleden verschillende fotografische frivoliteiten een vlucht namen, zoals dubbele opnamen en bewust bewegen en slingeren met je camera om een creatief beeld te bewerkstelligen. Bij dit soort beelden was een geijkte opmerking van Luuk, “ja best wel mooie kleuren hoor maar mijn ding is het niet”. Slechts heel af en toe kwam er zo’n foto langs waar ook Luuk enthousiast over was.

Luuk was als natuurfotograaf een echte allrounder. Van een groots berglandschap tot het kleinste slijmzwammetje en alles daar tussen had zijn belangstelling. In zijn eigen woonomgeving vond hij vooral rust en inspiratie in zijn hutje en in de miniwereld van de allerkleinste zwammetjes. Met die slijmzwammetjes heeft hij zich werkelijk onderscheden. Zijn bijna abstracte en kunstzinnige foto’s uit die miniwereld waren voor velen van ons een openbaring en inspiratiebron. Zijn kennis van paddenstoelen deelde hij graag. De laatste keer dat hij dat deed was tijdens onze herfstexcursie bij Staverden op 10 oktober 2020. Zijn ziekte had hem toen al stevig in de greep, maar hij wilde dolgraag deze excursie voor onze club voorbereiden. Iets dat hij letterlijk met pijn en moeite heeft gedaan, maar hij genoot van het samenzijn. Het weer was fantastisch die dag en we hebben samen met Luuk veel fraaie paddenstoelenfoto’s kunnen maken. Het bleek zijn afscheidscadeau aan onze club, omdat de coronamaatregelen verdere gezamenlijke clubactiviteiten onmogelijk maakten. De herinnering aan die dag is ons dierbaar.

Met Luuk verliezen wij een oprecht mens, een betrokken clubgenoot en een fotograaf die groots was in de wereld van het kleinste.

Ons medeleven gaat uit naar zijn vrouw, kinderen, broers en verdere familie en vrienden.

Het bestuur van VNF Nijkerk