HOME

EXCURSIE KOOTWIJKERZAND

Zaterdag 17 februari was het tijd voor een herbeleving van landschapsfotografie.
13 enthousiaste leden hadden zich opgegeven en voor deze eerst VNF excursie in het jubileumjaar 2024. 

Na een paar omzwervingen en dankzij WhatsApp lukte het allen om in de namiddag te verzamelen op de parkeerplaats nabij de uitkijktoren.  De temperatuur was lenteachtig en de dunner wordende bewolking gaf hoop op een zonsondergang.  Ronald was al op voorverkenning geweest en had als een ware  woudloper sporen ontdekt die wellicht duidden deze op een ontmoeting van edelhert en wolf.   

Kootwijkerzand is een aantrekkelijke recreatieplek en wordt druk bezocht door mens en hond zodat het meest geschikte tijdstip vroeg of later op de dag is. Voor de vroege vogels is een klim op de 13,5 m hoge uitkijktoren een aanrader. Vooral met ochtendnevel is de kans op mooie gelaagde beelden aanwezig.

Het Kootwijkerzand is een uniek stuifzandgebied en ook al is landschapsfotografie niet voor iedereen een “in the box” ding de beleving van er zijn is er niet minder om.

Wij richtten ons op het zand op de ondergaande zon die heel voorzichtig een paar keer probeerde door te breken. Vooral de “boom van Jan Vermeer” is weer veelvuldig vastgelegd. Voor degene die deze boom niet kennen zie de plaatjes. 

Na een paar uur wandelen, fotograferen en ervaringen uitwisselen was er op de parkeerplaats nog even tijd voor koffie, koek en gezellige afsluiting van een geslaagde excursie.  Gelukkig is er niemand verdwaald (al moest een enkeling nog even de gps raadplegen) en gingen wij kort na zonsondergang allen weer huiswaarts. Zowaar een goed begin van het jubileumjaar.    

Geschreven door Wilco Klompenhouwer

MAANDSELECTIE FEBRUARI

MAANDSELECTIE JANUARI

De eerste clubavond van het nieuwe jaar was iets anders dan voorheen. Voor de pauze werden de leden in 5 groepjes verdeeld en is per groepje een ledenfoto iets uitgebreider besproken dan normaal. Aan de hand van een vragenlijst zijn wij dieper op de betekenis en de kwaliteit van de foto ingegaan. Na de pauze was het tijd voor de ingestuurde zwart-wit foto’s, waarvan hier een kleine selectie getoond wordt:

MAANDSELECTIE DECEMBER

Donderdag 21 december hebben we op een leuke manier het clubjaar afgesloten.
Er was gezorgd voor wat lekkers bij de koffie/thee en we hebben ledenbeelden bekeken.
Ieder lid mocht 3 vrije beelden inleveren, maar ook zijn eigen top 3 van het afgelopen jaar.
We hebben weer prachtige beelden voorbij zien komen, waarvan deze vijf zijn geselecteerd!

GERRIT DE RUITER = OVERALL-WINNAAR 2023

1 © Gerrit de Ruiter

Gerrit is nog niet eens een jaar lid bij onze fotovereniging, maar heeft bij zijn eerste deelname aan onze jaarlijkse fotowedstrijd gelijk de grootste prijs gepakt. Stiekem is hij daar best wel trots op en geef hem eens ongelijk! 

Er is een klein artikel in de Veense Courant geschreven:  https://www.nijkerkerveen.org/gerrit-de-ruiter-beste-nijkerkse-natuurfotograaf/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=gerrit-de-ruiter-beste-nijkerkse-natuurfotograaf

De gehele uitslag van de fotowedstrijd 2023 vindt u hier.

PADDENSTOELEN EXCURSIE VIERHOUTEN

oktober 2023

Het Vierhouterbos, vlakbij het Veluwse dorp Vierhouten tussen Elspeet en Nunspeet, is een zogenaamd “malebos”. Deze naam is afkomstig van de maalmannen. In vroegere tijden werden gronden, dus ook bossen, gemeenschappelijk gebruikt en waren geen particulier eigendom. Men had “aandelen” in een stuk grond of bos. Deze “aandeelhouders” ofwel gezamenlijke eigenaren werden maalmannen genoemd. Zij waren verenigd in het maalschap en hadden medezeggenschap. Een maalman had het recht om een bepaald stuk grond te gebruiken. Het Vierhouterbos maakte ook deel uit van een maalschap. De maalmannen mochten hout oogsten uit het bos. Daarbij werden de beste stammen geselecteerd en uit het bos gehaald, waarna de dunne, kromme bomen bleven staan. Hieraan dankt het Vierhouterbos zijn bijzondere vorm. Aan het einde van de negentiende en begin van de twintigste eeuw verdwijnen de laatste maalschappen. De gezamenlijke gronden worden verkocht aan één eigenaar of aan één terreinbeheerder. Sinds 1988 is Staatsbosbeheer de beheerder van het Vierhouterbos.

Om kwart over negen op deze zonnige zaterdagochtend parkeer ik mijn auto op het kleine bosparkeerplaatsje aan de Gortelseweg. Net voor het wildrooster rechtsaf, zoals keurig vermeld in de routebeschrijving vooraf. Niet iedereen heeft deze informatie tot zich genomen, maar uiteindelijk komt een ieder op de aangegeven plek terecht. Ik ben als eerste dus ik kan in alle rust mijn spullen op orde maken en mijn regenbroek aantrekken. De broek niet omdat het regent, want inmiddels komt de zon al door de bomen en dit resulteert in schitterende zonneharpen, maar omdat ik naar alle waarschijnlijkheid plat op de grond ga liggen om te fotograferen. De afgelopen dagen heeft het flink geregend, de bodem van het bos zal nat zijn. Eén voor één druppelen de deelnemers aan deze paddenstoelenexcursie van het VNF Nijkerk binnen. Als excursieleider Rob, hij heeft samen met Wilco de voorverkenning gedaan, in zijn welkomstwoord meldt dat het geen flamboyant paddenstoelenjaar is maar dat we hier in het bos toch de nodige soorten kunnen “scoren” trekken we met het gemêleerde gezelschap het bos in. Het zoeken naar paddenstoelen in alle soorten en maten is begonnen.

Ondanks dat het volgens de experts geen goed paddenstoelenjaar is, zijner verschillende soorten om te fotograferen. We vinden onder andere de porseleinzwam, de grote stinkzwam, de aardster, een wieltje en diverse soorten mycena’s en zwavelkopjes. Mijn aandacht wordt getrokken door een gele knolamaniet. Ik ben een leek op het gebied van paddenstoelen en laat mij vertellen dat de gele knolamaniet een algemene paddenstoelensoort in Nederland is. Deze soort wordt gemakkelijk verward met de zeer giftige groene knolamaniet. De gele knolamaniet gedijt goed in gemengde loofbossen, vooral met eiken en beuken. Ik draai wat om de paddenstoel heen voor een mooie compositie, ga plat op de grond liggen en maak de foto. De aangetrokken regenbroek blijkt geen overbodige luxe te zijn.
Als ik met veel gezucht en gesteun weer in de benen kom, trek ik verder het oudere gedeelte van het bos in. In dit gedeelte van het Vierhouterbos hebben veel eiken en beuken van vroeger plaats gemaakt voor naaldbomen. De sneller groeiende naaldbomen waren bestemd voor de houtindustrie, die ook elders op de Veluwe veel mensen werk verschafte. Bovendien hielden de naaldbomen zandverstuivingen tegen. Het beheer is tegenwoordig echter minder gericht op de houtindustrie maar meer op de ontwikkeling van een natuurlijker bos en biodiversiteit. Er wordt selectiever gekapt en vaak laat men de natuur gewoon haar gang gaan. Op die manier ontstaat een gevarieerd bos. Vanwege de aanwezigheid van oude beuken en eiken hakhout zijn er in het Vierhouterbos veel zeldzame diersoorten: onder andere dassen en vliegende herten. Ook treft men hier veel wild aan, zoals edelherten en zwijnen. Wie oplet, ziet de wroetsporen van zwijnen langs de paden en in de bossen liggen hun zoelplaatsen. Dat zijn de poelen waarin ze hun modderbaden nemen.

Na enkele honderden meters verder het bos te zijn ingetrokken, uiteraard keurig op de daarvoor bestemde wandelpaden, komen we weer langs diverse soorten paddenstoelen. Ik noteer panteramaniet, parelstuifzwam en gewone zwavelkop. Verder nog diverse soorten boleten en aardappelbovisten. Inmiddels lig ik gecamoufleerd tussen bladeren in herfsttinten bij een braakrussula. De braakrussula is een van de vele roodkleurige russula’s en komt vooral voor in naaldbossen. Men onderscheidt de grootsporige en de kleinsporige russula. Welke van beide soorten ik gefotografeerd heb is alleen door middel van microscopische controle met zekerheid te zeggen. Ik ga het dus nooit weten.
Als afgesproken verzamelen we ons rond het middaguur weer op de parkeerplaats bij de ingang van het bos. Samen met mijn excursie
deelnemers concluderen we rondom de picknicktafel op de parkeerplaats dat er toch nog behoorlijke aantallen en verscheidenheid aan paddenstoelen in het bos aanwezig zijn.
De regen van de voorbije dagen
heeft daar zeker een steentje aan bijgedragen. Al met al een zeer geslaagde en gezellige excursie. Prima vooronderzoek, goed gezelschap, gezellige sfeer en een onovertroffen eigen gebakken cake van Marja na afloop bij de koffie. Zeker voor herhaling vatbaar.

Geschreven door Anton de Koning

MAANDSELECTIE SEPTEMBER

EXCURSIE VLINDERS EN WEIDEBEEKJUFFERS

29 juli 2023

De al dagenlange sombere weersvoorspellingen [ bewolkt / buien ] konden meteen de prullenbak in zaterdagochtend. Licht bewolkt, beetje zon en windstil, beter kon je het niet hebben bij macro fotografie. 

Met 8 Personen liepen we al snel langs de stuw om de weidebeekjuffers en allerlei insecten te fotograferen. Wilco vond zelfs een rietvinkvlinder, de rups zie je weleens maar de vlinder bijna nooit. Een prachtige waarneming, die uitbundig gefotografeerd werd.

Rond half tien ging men aan de door Metje verzorgde koffie aangevuld met door Margreet gebakken cake en roomboterkoek wat gretig aftrek vond. Heerlijk! 

Daarna naar onze vlinderlocatie. Inmiddels was er meer zon dus de kans op vlinders was optimaal. Moerassprinkhanen, kleine vuurvlinder, zandoogjes, zilveren maan, gentiaanblauwtjes (sommige bezig met ei afzetting zelfs) en gentiaanklokjes. Het kon niet op, zeker met de onverwachte meevaller met het weer.

Geschreven door Aalt van Tongeren.